Kleine en grote verhalen

Kleine en grote verhalen

Moet je een geweldig pianist zijn voor je naar de muziekschool kan? Een prima ballerina voor je in de dansschool toegelaten wordt? Zijn schildercursussen alleen voor Picasso’s en Van Goghs bedoeld? En moet je Michelinster-waardig zijn voor je aan een kookworkshop kan deelnemen? Nee, toch!

Waarom denken zovelen dan dat je met het talent en de vaardigheden van Pablo Neruda, Isabel Allende, J.K Rowling, Hugo Claus, Tom Lanoye, Griet Op de Beeck, Lize Spit,… (om er maar enkele te noemen) moet geboren zijn voor je ‘iets met schrijven’ kan gaan doen?

Waarom denken zovelen dat schrijven ‘niets voor hen’ is, terwijl schrijven niet zozeer om het schrijven zelf draait, maar om verhalen en we allemaal dag in, dag uit verhalen vertellen?

De verhalen die we vertellen maken ons tot wie we zijn.

 

We leven van en met verhalen. De verhalen die we vertellen maken ons tot wie we zijn. WiebelWoorden zoekt met jou naar de kleine en grote verhalen in je leven. De verhalen die verteld willen worden en de verhalen die jou iets vertellen. Sommige verhalen ken je, andere zitten diep in je verstopt en wachten tot je de moed hebt om je oor te luisteren te leggen.

Met speelse, creatieve oefeningen maak ik herinneringen, gevoelens en gedachten, waar je je niet altijd bewust van bent, wakker. Deze liggen aan de basis van de verhalen die er voor jou toe doen. We schrijven en delen onze verhalen. We luisteren naar elkaar, vertellen wat we erbij voelen, en daardoor herinneren we ons meer, komen we bij nieuwe gevoelens en gedachten. We leren onszelf en de anderen hierdoor anders en beter kennen. Je hoeft hiervoor niet in de eerste plaats een ‘schrijver’ te zijn. Je moet zelfs niet denken dat ‘schrijven iets voor jou is’. Want schrijven is slechts een middel waarmee dit hele proces in gang wordt gezet. Het gebeurt spontaan en je gaat er hoe langer hoe meer van houden.

Als coach begeleid ik dit proces, ik zet het en jou in beweging. Ik kijk van de zijlijn toe, stuur bij waar nodig. Ik zorg ervoor dat alles in een veilige en respectvolle omgeving gebeurt. Soms stap ik mee in het proces, dan weer leid ik vanaf de zijkant. Zo zijn we samen onderweg, samen in beweging. Je hoeft geen schrijver te zijn, belangrijker is dat je wil stilstaan bij wie je bent en openstaat voor wat diep in je leeft. Samen ontdekken, creëren, verbinden en groeien we.

Het Schrijfcafé is een plek waar je dit proces kan ervaren en ontdekken wat het met je doet. Het is het pad naar de andere workshops, dagcursussen, korte reeksen en vanaf 2019 zelfs een jaartraject.

Deze boodschap, deze visie, dit hele proces wil ik in één oogopslag duidelijk maken via mijn nieuwe website, die er binnenkort aankomt. Omdat we samen op weg zijn, doe ik daarbij graag een beroep op jou. Ik ben nog op zoek naar twee krachtige woorden die samenvatten waar WiebelWoorden voor staat. Denk jij met me mee? Heb je al workshops meegemaakt, waar draait het dan voor jou om? Volg je me al een poos of word je geraakt door dit blogartikel, welke woorden komen dan in je op?

Waar gaat WiebelWoorden voor jou over? Deel het in twee krachtige woorden in een reactie en maak kans op een prijs!

Uit alle antwoorden loot ik een winnaar. Deze krijgt € 20 korting op de Schrijfwandeling – Mechelen Anders op 27 juni a.s. Dat wil je toch niet missen?

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Schrijf je energiek

Schrijf je energiek

Als we ons moe en futloos voelen, geven we de donkere en natte winter, of deze lentedagen waarin de zon minder schijnt dan we wensen graag de schuld. Het is ook bewezen dat een gebrek aan zonlicht en barre weersomstandigheden een invloed op ons energiepeil hebben. Maar ons energiepeil is niet alleen daarvan afhankelijk. We dragen er voor een groot deel ook zelf verantwoordelijkheid voor.

Heb jij last van ‘lentemoeheid’ zoals we dat noemen, of is je energiepotje volledig leeg, dan tors je waarschijnlijk een boel overbodige dingen met je mee. Dingen die je energie kosten, waar je onder gebukt gaat. Misschien eet je te veel of ongezond en sleur je hierdoor letterlijk een pak kilo’s met je mee, waardoor al wat je onderneemt zwaarder en moeilijker wordt.  Maar even goed kan de last die je met je meezeult iets uit je verleden zijn dat je niet kan lossen en dat je mentaal uitput.

De verhalen die je over jezelf vertelt hebben een invloed op je energie.

 

Ook de verhalen die je over jezelf vertelt, kunnen met je energie aan de haal gaan. Hoe je je voelt hangt immers af van het beeld dat je hebt van jezelf. Dat beeld creëer je door de verhalen die je vertelt. Zie jij je leven als een succesverhaal, dan zal je leven licht en feestelijk voelen. Ervaar je het als een mislukking, een verhaal van fouten en missers, dan drukt het zwaar op je. Het is belangrijk om te zien dat het niet gaat om wat er daadwerkelijk gebeurt, maar om de gedachten en gevoelens die je hebt bij deze gebeurtenissen. Als je jezelf een slappeling vindt, zal alles wat er gebeurt dit bewijzen. Voel je je een held, dan bewijst alles wat je meemaakt dat je er inderdaad een bent. En dat gaat dan over precies dezelfde zaken.

Als kind kreeg ik vaak te horen dat ik veel dingen begin, maar nooit iets afmaak. Hierdoor kreeg ik de idee dat ik geen doorzetter ben. Vaak ging ik me -ook later tijdens mijn volwassen leven- forceren om dingen toch af te werken. Zo wilde ik aan anderen en mezelf bewijzen dat ik wel een doorzetter ben. Vaak vond ik dat heel zwaar en bleef zonder enthousiasme en energie achter.

Pas toen ik mijn perspectief veranderde, werd het anders. Ik focuste me niet langer op het feit dat ik geen doorzetter ben. Ik zag dat ik een creatieveling was met héél veel en steeds nieuwe  ideeën. Niet elk idee bleek even nuttig of leuk als ik dacht. Daarom maakte ik niet elk idee af, maar gaf aandacht aan wat waardevol was en ik tot een goed einde kon brengen. De zwaarte verdween. Trots, voldoening en energie kwamen ervoor in de plaats. Mijn leven werd lichter. Ikzelf energieker.

Van perspectief veranderen, een ander verhaal vertellen gebeurt niet zomaar. Het vraagt dat je stilstaat bij jezelf. Schrijven is een goede manier om het beeld dat je van jezelf hebt te veranderen. Deze oefening helpt je lichter en energieker door het leven te gaan:

  • Neem tijd voor jezelf. Kies een moment waarop je tijd en ruimte hebt om bij jezelf te zijn. Ga naar een plek die je als rustig ervaart en waar je graag bent. Dit mag gerust ook buiten zijn. Buitenlucht zorgt voor een andere energie.
  • Maak een lijstje van dingen die je zwaar vindt, die op je drukken.
  • Kies er één ding uit.
  • Schrijf jouw gekozen ding midden op je blad. Schrijf er rond alles wat je hierbij te binnen schiet. Wat je op deze manier maakt, noemen we een woordspin.
  • Hoe zie jij jezelf in deze situatie? Als een looser, een slappeling, een kind, een slachtoffer, een nietsnut,…?
  • Hoe wil je eigenlijk in het leven staan? Als een winner, een held, een wijze, een helper, een doener,…?
  • Voel je de winner, held, wijze, helper, doener,… die je wil zijn. Vul je woordspin aan met wat je vanuit dit perspectief te binnen schiet. Gebruik hiervoor een andere kleur.
  • Schrijf over jouw situatie vanuit je gekozen perspectief. Schrijf max. 10 minuten. Gebruik het alarm van je gsm of een keukenwekker om de tijd af te bakenen.
  • Lees jezelf de tekst dagelijks voor. Ervaar de lichtheid en energie die je nieuwe manier van vertellen je geeft.

Op een ander tijdstip kan je deze oefening herhalen voor andere items uit je lijst. Je kan je lijst ook regelmatig aanvullen.

De WiebelWoorden-workshops geven je een nieuwe kijk op jezelf. Je komt er lichter en energieker buiten. Ontdek ze in het agenda.

Hoe zorg jij ervoor dat je lichter en energieker in het leven staat? Deel het in een reactie!

 

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Hoe spoor je verhalen op die je helpen goede zorg te bieden?

Hoe spoor je verhalen op die je helpen goede zorg te bieden?

Levensboeken zijn stilaan ingeburgerd in de zorgsector. Stagiaires of vrijwilligers spenderen ettelijke uren aan het verzamelen van data en feiten en schrijven ze in een boek neer. Ze vragen foto’s op bij de familie, kleven deze erbij en voorzien ze van enkele woorden, soms een zinnetje. In sommige voorzieningen neemt het zorgpersoneel zelf deze taak op zich. Het is best stresserend dit tussen alle hoognodige fysieke zorgen door te doen. Ik hoor dan ook unaniem: er is te weinig tijd voor levensverhalen.

Een levensverhaal heeft een buiten- en een binnenkant.

Ik begrijp dit best. Als het levensboek klaar is, ligt het daar in veel gevallen maar. En waarom heb je er dan al die energie en tijd ingestoken? Levensverhalen zouden bruikbaar moeten zijn bij de dagelijkse zorg. Een hulpmiddel om de cliënt een zinvolle dagbesteding aan te bieden passend bij zijn levenskeuzes. Om probleemgedrag te begrijpen en er gepast op te reageren, en liever nog te voorkomen. Om emotionele ondersteuning te bieden indien nodig. Ze zouden de zorgrelatie warmer en persoonlijker moeten maken, en de zorgverlener in staat stellen veranderingen in het persoonlijk welbevinden sneller op te merken.

De dingen die ik in veel levensboeken lees, schieten te kort om dit te realiseren. Hoe helpen zinnen als ‘P. is gescheiden.’ en ‘J. heeft één kleinzoon.’ hier immers bij? Deze zinnen horen bij de buitenkant van iemands verhaal. Het zijn droge, objectieve gegevens.

Een levensverhaal heeft ook een binnenkant. Dat P. gescheiden is, zegt weinig over wie hij is, de gevoelens die hij bij deze scheiding had wel. Dat kunnen schaamte of verdriet, maar ook opluchting, zelfs bevrijding zijn. Dat J. een kleinzoon heeft, vertelt evenmin veel. Welk soort opa  hij is wel. Zat hij dag in dag uit op zijn knieën met zijn kleinkind te spelen? Vertelde hij hem de spannendste verhalen? Of was hij eerder een grootvader op afstand? Hoe is de grootouder-kleinkind-relatie nu? En welke gevoelens heeft J. hierbij?

De binnenkant van iemands levensverhaal biedt je verhalen die je bij de dagelijkse zorg kan gebruiken.

Hoe kom je de binnenkant op het spoor?
  • Heb aandacht voor de buitenkant. Verhalen over de binnenkant komen immers tot stand via de buitenkant. ‘U komt uit Muizen? Toevallig, mijn familie is ook van daar. Ik heb er zelf nog tot mijn zesde gewoond.’ Over de buitenkant spreken is een belangrijke voorwaarde om in een later stadium bij de binnenkant te komen.
  • Duik in de herinneringen van de cliënt met foto’s, voorwerpen, geuren,… Ga indien mogelijk naar plekken van vroeger. Laat de cliënt vertellen wat hem te binnen schiet. Alles is goed.
  • Organiseer reminiscentie-bijeenkomsten. Door in groep herinneringen op te halen, komen bij elke individuele cliënt meer verhalen naar boven. ‘Moest jij om aan te sterken op internaat alle dagen lever eten? Ik kreeg levertraan, net als alle kinderen, maar ik kreeg dat echt niet binnen.’ Dit is een aangename activiteit voor zowel de cliënten als de zorgverleners. Ze creëert een gevoel van verbinding. Betrek er niet alleen activiteitenbegeleiders bij, maar ook verzorgenden en verpleegkundigen. Wat gezegd wordt, kan later als aanknopingspunt dienen voor gesprekken tijdens de dagelijkse zorg.
  •  Ga op zoek naar kleine momenten. Stel hiervoor concrete vragen zoals: wat kreeg je thuis op je bord? Wat deed je op zondag? Hoe vierde je je verjaardag? Wat was je lievelingsplek in huis?…
  • Laat de cliënt alleen vertellen wat hij wil vertellen. Het is zijn verhaal. Het zijn zijn herinneringen.
  • Leer nog meer over het opsporen van verhalen die ertoe doen tijdens de workshop ‘Levensverhalen in de zorg.’

Hoe spoor jij goede verhalen op? Deel het in een reactie!

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

7 redenen om je levensverhaal op papier te zetten

7 redenen om je levensverhaal op papier te zetten

Is het je ook al eens overkomen dat je op een feestje aan de praat raakt met iemand die je nog niet kende? Algauw ben je over kleine en grotere gebeurtenissen in je leven aan het keuvelen: over een reis die je hebt gemaakt, voorvallen op je werk, je partner of kinderen,  de plek waar je bent groot geworden,… Soms passeert je hele leven de revue. Dat gebeurt heel spontaan. Door over ons leven te vertellen betekenen we iets in de ogen van deze tot voor kort nog onbekende en in onze eigen ogen. Er ontstaat een band.

We zijn de schrijvers van ons eigen verhaal.

 

We hebben de behoefte ons verhaal te delen. Van nature zijn we vertellers. We zijn de schrijvers van ons eigen verhaal. Alleen doen we dat niet altijd op papier. Als ik tijdens zo’n spontane levensbabbel iemand vraag: ‘Zou je je verhaal niet eens opschrijven?’, krimpt die soms wat ineen. ‘Waarom zou ik? Zo belangrijk is mijn verhaal immers niet.’

Maar elk verhaal is belangrijk. Ieder van ons neemt een unieke plaats in op deze wereld. Ieder van ons heeft zijn unieke verhaal.

Ik geef je 7 redenen waarom je je levensverhaal wel op zou moeten schrijven:

  1. Je krijgt inzicht in je wortels. Om jezelf te kennen moet je je afkomst kennen. Maar liefst vier generaties zitten in jou verstopt. Het is goed mogelijk dat je vader of grootvader die vervelende karaktereigenschap van jou ook had of heeft. En dat je moeder of grootmoeder net als jij telkens tegen hetzelfde probleem botste of botst. Het is mooi als je voorouders opgeschreven hebben hoe hun leven is verlopen, wat ze hebben meegemaakt en wat hen heeft gevormd. Hun verhalen kunnen een antwoord geven op jouw vragen. Als je jouw verhaal opschrijft, geef je wie na je komt een prachtig cadeau. Recent onderzoek heeft uitgewezen dat kinderen die het verhaal van hun ouders kennen veerkrachtiger zijn en een sterker gevoel van liefde en verbondenheid ervaren.
  2. Je kan een moeilijke periode gemakkelijker verwerken en afsluiten. Ieder leven kent pijn en verlies. Door over ingrijpende gebeurtenissen die je leven helemaal op zijn kop hebben gezet te schrijven, ontdek je hoe je ermee bent omgegaan. Het creatieve proces van het schrijven geeft vorm aan je pijn en lijden. Dit zorgt ervoor dat je de gebeurtenissen gemakkelijker kan ‘parkeren’ en verdergaan met je leven. Schrijven is geen therapie, maar werkt wel therapeutisch.
  3. Je wordt er veerkrachtiger door. Onderzoek heeft aangetoond dat veerkracht voor een groot stuk maakbaar is. Dit betekent dat je zelf aan de slag kan gaan om je mentaal weerbaar te maken. Uiteraard spelen omstandigheden en aangeboren karaktereigenschappen een rol in je psychisch welbevinden, maar doelbewust positieve interventies toepassen heeft een grote impact. Omdat je bij het schrijven kiest welke verhalen je vertelt en hoe je ze vertelt, is over je leven schrijven zo’n positieve interventie. In mijn vorige blog schreef ik daar al over.
  4. Je verhaal is een stukje geschiedenis. De beschrijving van de omgeving, bepaalde gebruiken en waarden in je verhaal kunnen van geschiedkundig belang zijn. Zelfs als je denkt geen grote gebeurtenissen meegemaakt te hebben is de tijd waarin je opgroeide interessant voor volgende generaties. Alles verandert immers zo snel. Wie kan zich binnenkort nog een leven zonder smartphones, maar met telefoons met snoer en telefooncellen voorstellen? Of een wereld met sierlijk met de hand geschreven brieven die wekenlang onderweg waren in plaats van sms’en en mails die in amper een seconde tijd bij de ontvanger toekomen?
  5. Je verhaal versterkt (familie)banden. Als mensen weten wat je hebt meegemaakt hebben ze meer begrip en respect voor de keuzes die je hebt gemaakt en de manier waarop je je leven leidt. Ook in een familie is dat zo. Je verhaal kan de aanleiding zijn om echt met elkaar te praten. Mensen kunnen zich ook herkennen in je verhaal. Dat zorgt voor een gevoel van  samenhorigheid.
  6. Je creëert ruimte. Er gebeurt zoveel in je leven. Het wordt allemaal bewust of onbewust opgeslagen in je hersenen. Zodra je het op papier hebt gezet, is er meer plaats in je hoofd. Je weet beter waar je staat en wat je van de dingen vindt. Je schrijfsels hebben veel wijsheid in zich. Ze kunnen je aangenaam verrassen.
  7. Je ontdekt het plezier van het schrijven. Mensen vergeten soms dat ze van nature vertellers, schrijvers zijn. ‘Schrijven is niks voor mij,’ zeggen ze me dan. Maar als ze toch hun pen op het papier zetten, ervaren ze hoe natuurlijk dat gaat. Als je schrijft, kom je je creativiteit op het spoor en ben je verwonderd over de schoonheid en waarde van je eigen verhalen. Je bent verbaasd over de pret die je eraan beleeft.

Nog niet helemaal overtuigd? Neem de proef op de som en schrijf je in voor de kennismakingsdag ‘Schrijven over je leven’

7 redenen om je verhaal te schrijven. Welke reden past bij jou?

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Ontdek je kracht door over je leven te schrijven

Ontdek je kracht door over je leven te schrijven

Het leven dat je leeft is een verhaal. Het is het verhaal van hoe jij gebeurtenissen, momenten, mensen, plekken,… ervaart en hoe je ze opslaat of opgeslagen hebt in je geheugen. Dat is bij iedereen anders. Daardoor kunnen twee mensen identiek hetzelfde meemaken, maar toch een ander verhaal vertellen.

We komen allemaal ongelooflijk veel grote en kleine dingen tegen. Die stoppen we als het ware in een rugzak die we overal meezeulen. Leuke en minder leuke voorvallen, blije en pijnlijke momenten, dierbare en afschuwelijke herinneringen,… Vaak stoppen we ze er allemaal door elkaar in. Sommige mensen duwen het moeilijke bewust heel diep weg om het er nooit meer uit te halen. Andere leggen het net bovenaan en rakelen het steeds opnieuw op. Onze rugzak kan zwaar wegen.

 

Door over je leven te schrijven schud je je rugzak door elkaar.

Hoe je je rugzak ook vult, waarschijnlijk haal je er vaak dezelfde verhalen uit. Het zijn de verhalen waar je het gemakkelijkst bij kan. Deze verhalen bepalen in een grote mate hoe je over jezelf denkt en wie je bent. Ze vormen je leven. Als je steeds dezelfde verhalen vertelt, kan dat ook betekenen dat je erin blijft vastzitten. Bovendien heeft het menselijk geheugen een voorkeur om het negatieve te onthouden. Als je jezelf steeds opnieuw al dit negatieve vertelt, geraak je erin verstrikt.

Door over je leven te schrijven schud je je rugzak door elkaar. Zo kom je ook de verhalen tegen waarvan je niet meer wist dat je ze had opgeborgen. Hé, dit ben ik ook, besef je dan. Je krijgt een ander en realistischer beeld van jezelf. Je ontdekt je kracht en je soepelheid. En je ziet dat ook donkere momenten vaak een gouden randje hebben. Je kan verbanden leggen tussen wat je is overkomen en je eigen aandeel erin opmerken. Zo kan je uit de slachtofferrol stappen die je tot nog toe misschien hebt opgenomen. Je kan op zoek gaan naar verhalen van verbondenheid of verhalen waarin jij de held bent, want al deze verhalen maken ook deel uit van je leven. Meer nog, door ze te vertellen of op te schrijven word je je ervan bewust dat ze bij je horen, dat jij dit ook echt bent. Het helpt je om met een lichtere rugzak door het leven te gaan, om te zijn wie je echt bent en in je kracht te staan.

Ontdek met deze oefening je kracht:

  • Maak een lijstje van grote en kleine gebeurtenissen die in je rugzak zitten.
  • Kies er één uit.
  • Beantwoord volgende vragen met staakwoorden: Om welke situatie gaat het? Wat gebeurde er juist? Wie waren erbij? Wat overkwam je? Wat was je eigen aandeel erin? Hoe reageerde jij hier als held?
  • Vergelijk jezelf in deze situatie met een held uit een sprookje.
  • Herschrijf deze gebeurtenis als een sprookje. Jij bent je gekozen held. Begin met: Er was eens…

Veel succes!

Maakte je de oefening? Deel je sprookje in een reactie!

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin

Met levensverhalen naar het hart van de zorg

Met levensverhalen naar het hart van de zorg

Mensen de zorg geven die ze nodig hebben is instaan voor hun persoonlijke verzorging, voeding, medicatie en woonomstandigheden, maar ook oog hebben voor hun mentaal welbevinden. Dit laatste lijkt iets ‘ongrijpbaar’ en wordt daardoor wel eens vergeten, of er wordt geen tijd voor gemaakt. Het is echter geen extraatje in de zorg, maar een wezenlijk deel van goede zorg. Meer nog: het vormt het hart van de zorg.
Door als zorgverlener echt aan te sluiten bij de persoon en wat hij als zinvol ervaart, wordt zorg doelmatiger en bevredigender voor de cliënt én de medewerker.
Aandacht hebben voor wie de cliënt is en hoe het met hem gaat, en hem een luisterend oor bieden, maakt dat de cliënt zich beter thuis en minder eenzaam voelt. Hij zal minder snel in een depressie glijden. Als zorgverlener kan je zo echt het verschil betekenen.

 

We zijn het verhaal dat we over ons leven vertellen.

 

Levensverhalen zijn het middel bij uitstek om zorg te dragen voor het mentaal welbevinden van een cliënt.

Ze scheppen ruimte om te praten over de persoonlijke identiteit en wat het leven voor iemand waardevol maakt. Wie we zijn is immers het verhaal dat we over ons leven vertellen in interactie met de verhalen die anderen vertellen.

Waar levensverhalen in de werking geïntegreerd zijn, zijn cliënten én medewerkers gelukkiger, want:

  • De cliënt die zijn verhaal mag doen, ervaart dat er naar hem wordt geluisterd . Hij voelt zich gewaardeerd. Hierdoor ontstaat er een beter contact met de zorgverlener.
  • Tegelijk krijgt hij inzicht in zijn leven. Hij wordt zich bewust van wat hij heeft gerealiseerd in zijn leven en wat hij betekent. Zijn eigenwaarde neemt hierdoor toe. 
  • Terwijl hij vertelt maakt hij ook zijn wensen, behoeften en verlangens duidelijk. De zorgverlener kan hierdoor gemakkelijker inspelen op de persoonlijke hulpvraag en zorg op maat bieden.
  • Als de zorgverlener het levensverhaal van zijn cliënt kent, kan hij het huidige gedrag beter plaatsen. Als je weet dat er een uitleg bestaat voor ‘moeilijk’ gedrag kan je het anders bekijken. Je kan er gemakkelijker op een creatieve manier mee omgaan.
  • Levensverhalen kunnen bijdragen aan continuïteit in de zorg. Ze vergemakkelijken de overgang naar een voorziening of woonzorgcentrum. Nieuwe zorgverleners krijgen sneller een zicht op (en inzicht in) de cliënt die ze zullen begeleiden.
  • Zorgverleners zijn gevoeliger voor veranderingen in het welbevinden van de cliënt en kunnen sneller en beter emotionele ondersteuning bieden indien nodig.
  • De zorgrelatie wordt intenser en persoonlijker. Er ontstaat verbindende zorg.

Hoe start je met levensverhalen in de zorg? Hoe integreer je ze in je dagelijkse werking? Leer en ontdek het in deze ervaringsgerichte workshop!

 

Welke vragen wil je in een workshop rond levensverhalen in de zorg beantwoord zien? Stel ze in een reactie!

FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin